Renoir
İstanbul’da
rahat yatağımda yatarken
Ulaklar
haber iletti acele diye:
Renoir
sergi açmış Roma’da
Dün
sabah güneş doğarken yola çıktım;
Koştum,
koştum; dağ dere tepe
Denizler
aştım, kimi zaman
Uçtum
gökyüzünde…
Bu
sabah güneş doğarken
Vardım
Venezia Meydanı’nda
Duka’nın
Sarayına:
Ak
saçlı ve sivri sakallı adam
Kollarını
açtı, sarılıp öpüştük
İyisin
maşallah dedi.
Sen
de iyisin aksakallı delikanlı dedim:
Gülüştük,
daha doğrusu
Kırıldık
gülmekten.
Sergisini
gezdirdi, bilgilendirdi
Bir
demet çiçek, orman ve eğlenen insanlar
Tablolarının
karşısında uzunca kaldım;
Işık
dedim? Evet dedi orada vardı; şimdi de var!
Gel
gel; ben sana başka çiçekler göstereceğim dedi.
Aldı
bir başka köşeye götürdü beni:
Cıscıbıl
kadınlar yıkanıyordu
Yedi
sekiz tabloda; eskizler vesaire…
Birinde,
tek başına doğada genç bir kadın vardı
Ne
kadar güzel dedim, iyi de iş çıkarmışsın!
Sakalını
hoplata hoplata kıkırdadı.
Memeleri
de; şey yani, işte o da güzelmiş dedim.
Gözlerimin
içine baktı; onunkiler şimşek şimşekti…
Sus,
yavaş konuş duyacak şimdi dedi.
İster
istemez etrafıma bakındım;
Sağımda,
solumda, arkamda kimse yoktu;
Ama
haklıydı Vincent Renoir.
Tablodaki o kadın
duyabilirdi!
Dört
tablosunu satın aldım
İşte
mutluluk dedim içimden.
Deli
gönlümün deliliğine sınır olur mu hiç?
“Hayali
cihana değer.”
Kaynak: "Kırmızı Değirmen" Şiirler, Erkan
Yukarıoğlu
Roma,
8 Mayıs 2008
0212 293 98 61
2 yorum:
Renoir'ın bir tablosunu satın almak düşlerde bile çok ama çok güzel; mutluyum o duyguları dizelere döktüğüm için. Gerçek olan şu: tesadüf Roma'dayım Venezia Meydanı'nın yakınında antik değeri olan bir binanın salonlarında Renoir tablolarından oluşan sergiyi gezdim, sevindim ve mutlu oldun... İşte o mutluluk sonucu bu dizeler.
Sevgili şiir sever dostlar bildiğiniz gibi benim yayınların asıl amacı şiirlerimdir. Lütfen dikkatle okuyunuz, satır aralarını keşfediniz, her şiirin mutlak felsefik bir bağlantısı vardır, onu kaçırmayınız! Tablolar ve diğer fotoğraflarla amaca yöneliktir ve aynı zamanda felsefenin ip uçlarını yakalamaya yöneliktir; örneğin bir dizede Renoir "Sus, duyacak şimdi" diyor... Bu şiir gerçekten Roma'da Renoir sergisini gezmem sonucunda ortaya çıktı.. Renoir'ın bulunuşu elbette düşlerde vardı..Ve bir ilâve daha: İnsan; kadın ve erkeğin bütünleşmesinin sonucudur!
Yorum Gönder