10 Kasım 1938’den Sonraki Demokrasi Maceramız

10 Kasım 1938’den Sonraki

Demokrasi Maceramız

Emperyalistlere karşı savaş kazanarak

Cumhuriyet’i kurduk…

Adım adım devrim,

Kardeşkanı dökmeden!

Mavi gözlü sarışın bir dev

Onurlu, kahraman ve bilge…

Önümüzde yılmadan…

Gençler, size emanet ediyorum

Cumhuriyeti, dedi ve gitti;

Her faninin gittiği yere.

Ne olduysa ondan sonra oldu:

Laik, demokratik, çağdaş cumhuriyeti

Kıyısından köşesinden kırpıp dökme yarışı başladı

Biz seyrettik; ülke oldu çadır tiyatrosu!

Yapamazlar, edemezler derken geldik;

Simgelere yasak getirebilir misiniz postalarına!

Gelin düne dönelim, bakalım başka neler yapmışız:

Büyüklerimiz demokrasi budur dediler;

İşçi, köylü, esnaf; tüm halk

İşe karışınca

“Devlet yönetimi elitlerin işidir”

Dedi bir başka hıyarın teki!

Öyleyse ikincisini kuralım diyordu

Döneklerin tümü.

       Kursunlar, kursunlar da…

       Ya yol olursa?..

             İşte bütün mesele bu!

             “To be or not to be”

                    Benimki de ukalalık işte:

                    Olmak ya da olmamak gibi!

Mesela dedik:

İkinci işçiler cumhuriyeti

Üçüncü köylüler cumhuriyeti

Dördüncü liboşlar cumhuriyeti

Beşinci nonoşlar cumhuriyeti

Altıncı dönekler cumhuriyeti

Yedinci “Netekim” cumhuriyeti

Ve sonunda Karanlıklar Cumhuriyeti.

İşte demokrasinin zaferi: Yersen arkadaş!..

Bakmışsın bir gün yetmiş milyon insan

Yetmiş milyon cumhuriyet!

        Kendi hukukunu kendin yarat

        Özgürlük, demokrasi; şinanay yavrum şinanay!

Sen yedi bin yıl önce Bozkırlardan

Doludizgin gel güzelim Anadolu’ya şen şakrak

Ve buradan Arap çöllerine;

Selâmün aleyküm ya habibim!

        Yav kardeşim, biz birincisine razıyız!

Kaynak: "Kırmızı Değirmen" Şiirler, Erkan Yukarıoğlu