Feleğin Çarkı

Çalişma Ofisim.... idi....

Balıkesir Ayvalık arasında ..

Ayvalık

Ayvalık

Didim

Kalkan

Nevizade

Paris

Feleğin Çarkı

                   

İnsan, sonbaharın ılık sarısında

Yalnızlığını hüzne dönüştürüyor.

                                

Sakın, sakın, sakın yılma...                                

Ara kuru yapraklar arasında

Biraz umut, biraz sevgi...

                                  

İnsan pes etmedikçe

İlkbahar o kadar yakın ki!

                                

Feleğin çarkına

Bir çomak sokuver gitsin!

Kaynak: "Kırmızı Değirmen," Erkan Yukarıoğlu

 

Bir Başkadır Benim Memleketim

 Bir köşeye not koymuşuz

Yetmişli yılların birinde:

Ayten Alpman hangi duygularla

Söylüyordu bilemem,

Bir başkadır benim memleketim, diye!

Gerçekten bir başka benim memleketim;

Taşına, toprağına can kurban.

Nasıl kurban olunmasın ki,

Uşaklık almış yürümüşken

Ayağa kalktı Anadolu insanı;

Düştü Kemal Paşanın peşine,

Şehit kanlarıyla kızıllaşmayan

Bir karış toprak mı kaldı?

Ne çabuk unuttuk o günleri!

Evet, bir başkadır benim memleketim.

Sömüren ve sömürülen yan yana

Komşu olmuşlar boğazın tepelerinde.

Ya büyük bir kitle?

Açlık sınırının da altında!

Kimimiz, Kemal Paşanın Cumhuriyeti’ni

anlamadan düştük Lenin’in, Mao’nun peşine;

Kimileri de sultanın, halifenin peşine;

Gerçek nurun aydınlanma olduğunu anlamadan!

Bir varmış, bir yokmuş gibi...

Geldik iki bin altılara!

Ne diyor adamın biri?

Laikliği yeniden tanımlayalım...

Muhalefetin başı, dur bakalım diyor;

TÜSİAD ne diyecek bir görelim!

İktidar, ana muhalefet;

Ne de güzel geçiniyorlar ya Rab!

 Kaynak: "Kırmızı Değirmen" Şiirler, Erkan Yukarıoğlu

Benim Güzellerim

Çiçekler kendi karelerim, diğerleri internetten alıntı

Benim Güzellerim

1.

Ofisimdeyim...

Akşam olunca ayrılık basıyor

Tıpış tıpış eve gidiyorum,

Seni de götürüyorum içimde

Sımsıcak ve kızıl

Beynime kazınmışsın,

Yüreğime taht kurmuşsun.

Öyle de olsa

Özlüyorum bütün gece seni

Fahriye abla!

Abla dediğime bakma

Sen genceciksin gönlümde hiç solmayan

Öylesine güzel, öylesine doğurgansın ki!

2.

Öykünü içtim yudum yudum

Sıcacık, hem de serin;

Yüreciğime göre.

Ama nihayet işte benimsin:

Bütün güzelliğinle,

Dipdiri karşımdasın her gün.

Dudakların oynamasa da

İnan ben duyuyorum; öyle güzel söylüyorsun ki;

Deniz gibi, akarsu gibi,

Benim gönlüm gibi, yüreciğim gibi

Deniz Kızı Eftalya!

3.

Sanki bağdaş kurup oturmuşsun

Çadırının önünde,

Beyaz tüylerin var kafanda;

Bir çubuğun eksik elinde

Kızılderili reisi dedim,

Koca Reis dedim sana;

Farkındayım mırın kırın ettin

Anlamadım bir türlü, neyini beğenmedin 

Koca Reis’in?

Otantik, haşmetli ve de mağrur.

Bir bit yeniği var ya...

Anlamadım doğrusu!

Gönül benim değil mi, vazgeçtim işte

O verdiğim adı geri aldım.

Başka bir isim buldum sana: Napolyon!

Bakıyorum çok mutlusun;

Seni kerata seni.

4.

Naomi, küstü bana

Ne o efendim, iki gün

Geç vermişim suyunu!

Ben de inatçıyım; yüz vermek değil

Artık odama bile almıyorum onu.

5.

Bugünlerde Jennifer Lopez’le birlikteyim;

Dünyanın en güzel popolu kadını var ya işte o!

Öhö... Öhö...

Sakın karıma söylemeyin!

Onlar benim güzel çiçeklerim;

Can yoldaşlarım!

Kaynak: "Kırmızı Değirmen," Şiirler; Erkan Yukarıoğlu

Bu Kadın

Bu Kadın

Kaç yaşında bu kadın

Belki bin, belki yüz bin

Neden olmasın?

Baksana yüzünde binlerce çizgi var

Her çizgide binlerce kırışık;

Varın gerisini siz hesap edin!

Gözleri çok uzaklarda

Belki umutlarını arıyor dağların ardında

Dudaklarını öyle bastırmış ki birbirine

İnat ettim açmam diyor sanki

Ya da ben hiç konuşmadım, diyor.

Kırk bin kıvrımlı burnu sarkmış iyicene

Neredeyse değiverecek dudaklarına.

Ellerinde, nasırlı avuçlarında binlerce çizik

Yüzü; her yanı benek benek çillenmiş

Nişan yüzüğü hâlâ parmağında

Aklı fikri kara topraktaki eşinde

Yüreği sızlıyor, kanıyor durmadan.

Tüm kırışıklıklar dillenmiş sanki:

Gözlerim uzaklarda  

Burnum hep kıpkırmızı 

Çok ağladım çok

Mutluluğu aradım dağ dere tepe 

Ekinler arasında, akarsu yataklarında

Ağaç kovuklarında, kayaların yarıklarında!

Diyor, kim bilir!..

Kim bilir, kim bilir ve belki o

Yaşanılası bu güzelim dünyayı karartan

Düzenin düzensizliğinde umutsuzdu.

Öyle de olsa, böyle de olsa

Var olmanın kıvancı var gözlerinde!

Bakıyorum,  gene bakıyorum bu yüze

Anlatamam ki; hem ağlıyor, hem gülüyor,

Hem de düşünüyor gibi…

Yaşamının tüm gizleri, belki aşkları

Beyninin kıvrımlarında saklı

Sonsuza kadar kalacak orada.

Kaynak: "Kırmızı Değirmen" , Erkan Yukarıoğlu, şiirler.