Bir Başkadır Benim Memleketim

 Bir köşeye not koymuşuz

Yetmişli yılların birinde:

Ayten Alpman hangi duygularla

Söylüyordu bilemem,

Bir başkadır benim memleketim, diye!

Gerçekten bir başka benim memleketim;

Taşına, toprağına can kurban.

Nasıl kurban olunmasın ki,

Uşaklık almış yürümüşken

Ayağa kalktı Anadolu insanı;

Düştü Kemal Paşanın peşine,

Şehit kanlarıyla kızıllaşmayan

Bir karış toprak mı kaldı?

Ne çabuk unuttuk o günleri!

Evet, bir başkadır benim memleketim.

Sömüren ve sömürülen yan yana

Komşu olmuşlar boğazın tepelerinde.

Ya büyük bir kitle?

Açlık sınırının da altında!

Kimimiz, Kemal Paşanın Cumhuriyeti’ni

anlamadan düştük Lenin’in, Mao’nun peşine;

Kimileri de sultanın, halifenin peşine;

Gerçek nurun aydınlanma olduğunu anlamadan!

Bir varmış, bir yokmuş gibi...

Geldik iki bin altılara!

Ne diyor adamın biri?

Laikliği yeniden tanımlayalım...

Muhalefetin başı, dur bakalım diyor;

TÜSİAD ne diyecek bir görelim!

İktidar, ana muhalefet;

Ne de güzel geçiniyorlar ya Rab!

 Kaynak: "Kırmızı Değirmen" Şiirler, Erkan Yukarıoğlu