Halikarnas Balıkçısı

Günlerden bir gün Balıkçı

Carmen’i çeviriyormuş Türkçe’ye:

Tütün işlemeye giden

Esmer İspanyol kızlarının

Saçlarına mimozalar taktıklarını

Okuyup çevirince Türkçe’ye

Gülücüklerle karşılamış...

Gözlerinin önüne bir arada yaşadığı

Bodrumlu esmer güzeli kızlar gelmiş.

Neden takmasın saçlarına mimozaları

Benim Bodrumlu esmer güzeli kızlarım,

Diye düşünmüş;

Hey gidi koca Balıkçı hey!

Kafaya koymuş bir kez

Tohumlarını getirtmiş mimozaların

Paris’ten.

Ve sonra büyük bir heyecanla

Avuçlarında tohumları

Ayakları yerde, yüreciği göklerde

Dolanır Bodrum’un sokaklarında;

Mimoza tohumlarını sokuşturur

Kara toprağın bağrına.

Gözü gibi bakar onlara...

Ve zaman kendi yasalarınca sürer gider.

Bir gün Balıkçı uzaklardan sesler işitir;

Penceresinden sokağa, uzaklara bakar:

Gülümser ve ayrılmaz penceresinden,

Gelin alayı yaklaştığında

Davul, zurna sesleri yüreğini hoplatır

Sevgiyle, gülücüklerle kollarını kaldırır

Havaya… O da ne?..

Çılgına döner Balıkçı keyiften

Bodrumlu esmer güzeller

Mimozalar takmışlar saçlarına.

Balıkçı bütün yüreğiyle bağırır:

Onlar için yetiştirdim mimozaları,

Onlar için!

İşte Balıkçı’nın mutluluğu;

Dünyalar kadar!

Kaynak: "Kırmızı Değirmen" Şiirler, Erkan Yukarıoğlu